Als een plataan, ontdaan van zijn schors

Zo ben ik ontdaan van je gladde lichaam

je ontstaan schrijft hetzelfde mooie verhaal

en wil het hier neerleggen

en spreken over je navel

begin , beginnen

en weten dat je nog steeds ademt langs dat kanaal

hunkerend, zacht gevlogen veders

noem dat maar naar teder

hoe je lijnen golven

noem dat maar vrouw zijn

en als je danst

dans je nooit alléén

een rimpeling in het universum

de paringsdans van de kraanvogel

en als je danst

weent je ziel

zwijgen alle bloemen

woon met je in het zachte golven

van dit intiemste zijn .

I smuggle

storm

rifle

and grief

yet

like a playful crow

I shelter in the glow of your skin

disarmed

by your warmth

I have laid down my weapons

conquered the storm

worded your sorrow

and fled from the fragility

of your brittle mind.

ogen zijn te kwetsbaar (opgedragen aan T)

Zo eenvoudig mooi ,


zo zal ook de liefde zijn


en zoals deze bloemen zich sluiten 


zeg ik , doe je ogen toe


laat rusten


wat moet helen


en dat leer je zomaar


gewoon , door naar dit klaproosje te kijken .

POEZIECAFE IN GEEL OPEN PODIUM
Poezie – cafe

Open Podium

Zaterdag 30 mei 19 uur

Cultuurcafé “ DE HALLE” Geel

organisatie

Jan Anton Gilles

http://www.deschrijfzolder.be/

PASCALI ROZEN

Pascali rozen

Zo dun, de luchten
zo wit,
de kleur van Pascali rozen
in ruiten gevroren,
zo zwijgt het leven in kristal gesloten,
huiver heeft het land,
diepe sporen, waar vroeger het koren
.
Schoorvoetend,
verschijnen schijnplanten,
verschuiven de getallen,
van het totaal, tot het complete verhaal,
van stilstand tot groei
van het harde wit, tot nog groener,
van de regen, die de luchten voller maakt,
en remelzacht langs pannen glijdt,
rimpelend trekken waters open,
de Fitis flinterd tussen het nog iele gewas
.
De avonden zijn zo...
nachten onvermoeibaar
dagen worden niet meer afgeteld
het schuim op het bier staat stevig,
nooit is het leven zo hevig,
nooit zo luw de schaduw
van de notelaar,
alles mag nu, alles mogelijk
want warmte heet liefde.

Het afglijden,
gebeurt met medelijden
nog steeds kinderen, die buiten spelen,
maar ze krakelen niet,
nog wat gedurfde reisverhalen
en dan, het wringen van het bloed
de weemoed, die we delen
de maan neemt al schijngestalten aan
bladval wordt ingezet.

Jan Anton Gilles September 2009-02-03 Bertheleville France

Als ik er niet meer ben

Als ik dood ben
plant dan een bosje Gaura’s in je tuin
als het dan op een luwe zomeravond schemert
zou je een wolkje witte vlinders kunnen zien

Je zou je ook voor kunnen voorstellen
dat het mijn gedachten zijn
of mijn gedichten
die steeds in beweging waren

zoekend naar de essentie van schoonheid en bestaan.

Poeziecafé "De Halle" Geel 28maart 2009

Poezie café open podium twee-maandelijks

a rose is a rose is a rose.......

Bloedmooi

Under der linden

Oh ja
zo heb ik je gekend
jij tussen brandende netels
hagen van eigenbelang
terwijl anderen afgunstig madrigalen zongen
heb ik mijn huid verteerd
tot een hagedis geschubd

hoe ik je terug vroeg,lispelend vloekte
en waarom ik je weefde in mijn naakte speelhoek
herinner ik me niet meer

maar zoals je tegen mijn gehemelte kleeft
Je huid nog amper aan het bladgoud
roep ik de roest uit mijn ogen
slaap ik in je zoute kom
wankel
en wenk mijn trage kraanvogels .

epiloog: die lustgarten ist ein boulevard meiner geliebte

jan Anton gilles 9 /03/2009

Belle Belle

Macro orchidee

Mijn knappe kleinkind Jackie Gilles

POEZIECAFE IN GEEL OPEN PODIUM

Poezie – cafe

Open Podium

Zaterdag 28 maart 19 u

Cultuurcafé “ DE HALLE” Geel







Organisatie : “ DE SCHRIJFZOLDER”



WWW.deschrijfzolder.be

fLOWERS

 

 

Paeona white in early spring