Als een plataan, ontdaan van zijn schors

Zo ben ik ontdaan van je gladde lichaam

je ontstaan schrijft hetzelfde mooie verhaal

en wil het hier neerleggen

en spreken over je navel

begin , beginnen

en weten dat je nog steeds ademt langs dat kanaal

hunkerend, zacht gevlogen veders

noem dat maar naar teder

hoe je lijnen golven

noem dat maar vrouw zijn

en als je danst

dans je nooit alléén

een rimpeling in het universum

de paringsdans van de kraanvogel

en als je danst

weent je ziel

zwijgen alle bloemen

woon met je in het zachte golven

van dit intiemste zijn .